vermoeiende Koninginnendag?

Vanmorgen moest ik nog wat boodschapjes wegbrengen naar mijn moeder,en ik dacht kom,ik neem Justin mee en ga een stukje door de stad misschien dat de Hema open is voor een paar oranje tompoezen bij de koffie(ze staan dan vaak met een vitrine in de deuropening,das makkelijk).Natuurlijk niet goed het programma voor vandaag bekeken en voor ik er erg in had zat in gemangeld tussen honderdan mensen die de vrijmarkt bezochten in de smalle hoogstraat. Kon ook niet meer omdraaien,dus maar mee in de stroom(hema was natuurlijk niet open) Ik ben dan altijd zo verbaast over Justin,hij is absoluut niet bang oid,maar houdt ook niet zo van vreemden.Maar op de scoot is hij in 'zijn' wereld,en alle drukte,hijsa,muziek,draaiorgels,honden,aaiende kinderhandjes ect laat ie gewoon langs zijn grijze jas afglijden.Hij bekijkt afstandelijk geinteresseerd het hele gehusselbussel.Toen we eenmaal aan het eind weer in de luwte kwamen(heb nog een hele leuke teddybeer gekocht voor 1 euro), mocht ie even eraf en de plaatselijke hondenkrant 'lezen' bij de stadsgracht. Daarna door na ma waar hij ontvangen werd met koekjes enz. Naar huis kregen we helaas een flinke klaterbui over ons heen. Gelukkig had ik een poncho bij me waardoor Justin en ik toch tamelijk droog weer thuiskwamen,uiteraard was het toen weer droog met een zonnetje :-) Dat zo'n 'bijna-niet-loop' rondje ook heel vermoeiend kan zijn bleek wel,Justin was de halve middag bewusteloos van alle indrukken!

Sheltie/scoot rondje Wageningse eng

Aan komen hollen mét en zonder 'commentaar' ;-)
'Jut en Jul' samen op pad !

Belmonte

Vandaag nog even genoten van het mooie weer en het ontluikende Belmonte Arboretum. Klik hier voor alle foto's!

onverwachte sentimenten

Wat kan een mens soms ineens door iets getroffen worden! Vanmorgen zette ik mijn moeder(85) af bij haar zus waar ze vaak 1 keer in de week heen gaat,toen mijn tante riep:'wacht even ik heb wat voor je'.Ze kwam aan met een envelop waar een CD in bleek te zitten die mijn neef voor ons had laten maken. Zo vreselijk lief! Het was een CD versie van een hele oude 78 toerenplaat die ooit opgenomen is van het kerkkoor waar mijn oma en mijn moeder bij zongen,en waar mijn oma een prachtige solo op zingt en nog een lied samen met mijn moeder als 2e stem. Ach jee,krakende opname natuurlijk want meer als 60 jaar geleden opgenomen,maar ineens zoveel herinneringen en tranen bij het horen van die nog jonge, mooie en zo bekende stemmen. De honden kwamen bij me zitten mij aankijkend wat is er nou! Tja, erg sentinmenteel natuurlijk! Maar ik ben er zooooo blij mee!!

'Stokken'

Ondat 'Nordic walken' zo'n ongemakkelijk lang woord is,heet dat hier 'stokken' ;-)
De honden vinden dat helemaal geweldig omdat het veel meer op tempo is. Zodra die dingen te voorschijn komen zijn ze in de gloria.
Eenmaal in het bos lopend gaan ze natuurlijk gewoon hun normale gang: Het duo snuffel en graaf is bezig met 'belangrijke' dingen en de Aussies letten op dat de baas niet kwijt raakt! LOL
Gaap!! Moet dat nu met dat toestel! Laten we maar verder gaan!

paardenbloemen

Wat hebben Bouncer en Joppie gemeen??.....paardenbloemen!
Dat zit zo:

Als 'aankomende hulphond';-) heeft Bouncer begrepen dat ie goed moet opletten wat ik doe en of ik zijn hulp ook nodig heb.Stel je voor dat zijn vader het eerder zou zien!! Pffffff!! Nu Joppie weer wat beter wakker is moet hij weer aan het eten,en zijn allerliefste kostje is paardenbloem! Die zijn ineens overal weer te vinden en dus pluk ik er smorgens een stel in het Binnenveld. Althans dat probeer ik,want Bouncer heeft door dat die gele bloemen belangrijk voor me zijn en dat die geplukt moeten! Zucht..... Elke keer als ik wil bukken naar zo'n geelgouden Jop-traktatie schiet er een zwarte schicht tevoorschijn en ratst de bloem van de steel. Met een vies gezicht staat Bouncer die dan tussen zijn achterste kiezen te vermalen,blechhhh wat ik daar toch aan vind! Hij is er knap zoet mee onderweg ,en ik dus ook: neeeeeeeeee Bouncer die niet.... weg! Gelukkig zijn er al veel,en is hij ook wel eens afgeleid door de anderen anders was het voor Joppie wel karig hoor!

genieten in het zonnetje

Met veel pootgewapper en vokale ondersteuning:
Vader en zoon als gekke Henkies!

Je wordt wel dorstig van al dat hollen! Prachtig is het aan het aan het worden aan de Kooiweg nu alle gegraaf en onrust voorbij is en de weilanden hebben plaatsgemaakt voor natuur,water en veel vogels. Zie je dat! De lange arm der wet midden in het Binnenveld ;-) Er wordt goed op ons gepast!Synchroon snuffelen voor 2 Shelties ;-) De Ooievaars zitten alweer te broeden! 12x zoom heeft toch voordelen ;-)

Vandaag 4 jaar

Bouncer wordt vandaag alweer 4 jaar! Eigenlijk vanavond rond een uur of 10 pas,maar alá! Vanmorgen kon ik in het zonnetje nog een paar 'verjaarsfototjes' knippen. Gisteravond is hij weer met de behendigheid begonnen na de winterstop,hij is nu 'gevorderd' ;-) en vindt het nu ook weer veel leuker. Af en toe een poosje niks hoeven doen is ook voor honden duidelijk iets wat heel positief werkt! Bouncers zusje Flóki,foto met Pasen(!) gemaakt,is zijn aller grootste vriendin! En omdat zij natuurlijk ook jarig is(nou ja,zij eigenlijk de 7e maar wie maalt daarom), willen we haar en haar baasjes ook feliciteren met de verjaardag van hun Flókispoki ;-)

zomaar mooi weer!

Colin op de uitkijk Vader en zoon onderweg,en....... gekke bekken trekkend als er KOEKJES ? gezegd wordt! LOL

Vreemd rondje

Vanmorgen had ik een raarachtig rondje met de honden. Ik was onderweg naar de plek waar ik mijn honden smorgens lekker uit kan laten,en moest een heel stuk achter een politie busje aan sukkelen die langzaam rijdend net de zelfde kant als ik op wilde(smalle wegjes).Eenmaal aangekomen heb ik even gewacht tot dat busje vergenoeg weg was(ik laat ze naast de auto hollen en je moet het ook nietuitdagen natuurlijk ;-)) Toen de honden eruit die al ongeduldig werden en langzaam op weg. Ik hoorde steeds een zware helicopter maar kon hem niet ontdekken.Geluid bleef almaar aanhouden en omdat ik vaak even aan de kant ga staan zodat de honden op hun gemak kunnen snuffelen, toch dat maar eerst gedaan en eens goed gekeken. Dat ding hing dus pal boven mij,zo'n militair ding met die zijstukken.Even later vloog hij heeeeeeeeeeeeel traag verder al maar zigzaggend,toen zag ik er nóg een,een stukje verder,ook laag en zo langzaam zigzaggend alsof ze op zoek zijn naar iets. Maf! Ik ben toch maar verder gegaan,maar al de tijd dat ik daar was(50 min) heb ik ze om me heen gehad ,dan weer wat verder ,dan weer terug ,laag en heel langzaam elke keer stilhangend.Ga je je toch wel erg bekeken door voelen,en wat onrustig ook omdat je niet weet waarom ze dat doen. Bar onrustig en vooral ook lawaaiig rondje is het geworden,terwijl het daar altijd zo stil is.De honden trokken zich helemaal nergens wat van aan,alleen Colin keek af en toe eens omhoog zo van : nou kan het wel weer!Was ik wel met hem eens! Ben benieuwd of ik ooit nog hoor wat er was!